Ρωσικός στόλος

Ο ρωσικός στόλος αντικαθιστά τα πέντε πλοία του κλασικού παιχνιδιού με δέκα μικρότερα: ένα πλοίο τεσσάρων τετραγώνων, δύο τριών τετραγώνων, τρία δύο τετραγώνων και τέσσερα σκάφη ενός τετραγώνου. Συνολικά 20 τετράγωνα, έναντι 17 του κλασικού στόλου, μοιρασμένα σε διπλάσια πλοία.

Τα πλοία μπαίνουν σε ευθείες γραμμές, οριζόντια ή κάθετα, και δύο πλοία δεν μπορούν να ακουμπούν, ούτε καν σε γωνία, οπότε ανάμεσά τους υπάρχει τουλάχιστον ένα άδειο τετράγωνο. Το υπόλοιπο παιχνίδι μένει ίδιο: οι παίκτες ρίχνουν εναλλάξ, κάθε βολή απαντιέται με νερό, χτύπημα ή βύθιση, και όποιος βυθίσει πρώτος ολόκληρο τον εχθρικό στόλο κερδίζει.

Τα πολλά μικρά σκάφη αλλάζουν το κυνήγι. Ένα σκάφος ενός τετραγώνου βυθίζεται με το πρώτο χτύπημα, οπότε δεν υπάρχει τίποτα να ακολουθήσετε, και μόλις χαθούν όλα τα μεγαλύτερα πλοία, τα τελευταία σκάφη μπορούν να κρύβονται οπουδήποτε στα ανοιχτά νερά. Επειδή τα πλοία δεν ακουμπούν ποτέ, κάθε τετράγωνο γύρω από ένα βυθισμένο πλοίο είναι γνωστό ότι είναι άδειο, και αυτό στενεύει την αναζήτηση.

Στη Ρωσία και σε άλλες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης το παιχνίδι λέγεται Μορσκόι μπόι, «ναυμαχία», και συνήθως σχεδιάζεται σε σχολικό τετράδιο με τετραγωνάκια. Οι συνηθισμένοι κανόνες του χρησιμοποιούν πεδίο 10×10 με ένα πλοίο τεσσάρων τετραγώνων, δύο τριών, τρία δύο και τέσσερα ενός τετραγώνου, και τα πλοία δεν επιτρέπεται να ακουμπούν ούτε με πλευρά ούτε με γωνία· κάποιοι παίκτες επιτρέπουν να ακουμπούν στις γωνίες.

Το παιχνίδι είναι παλιό στη Ρωσία: λέγεται ότι το έπαιζαν Ρώσοι αξιωματικοί πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, και ο ποιητής Ριούρικ Ιβνιόφ το αναφέρει στο ημερολόγιό του το 1907. Εμφανίζεται και στον ρωσικό πολιτισμό, για παράδειγμα στο ομώνυμο ποίημα του Μπορίς Ζαχόντερ του 1947, το πρώτο του δημοσιευμένο ποίημα.