Ρέβερσι για τρεις ή τέσσερις παίκτες

Σε αυτή την παραλλαγή τρία ή τέσσερα άτομα μοιράζονται ένα ταμπλό Ρέβερσι, το καθένα με δικό του χρώμα: Μαύρος, Λευκός, Κόκκινος και, με τέσσερις παίκτες, Πράσινος. Επιλέξτε τρεις ή τέσσερις παίκτες στις ρυθμίσεις. Η παρτίδα ξεκινά με έναν δίσκο κάθε χρώματος στα τέσσερα κεντρικά τετράγωνα, δεξιόστροφα με τη σειρά παιχνιδιού. Με τρεις παίκτες, το τέταρτο κεντρικό τετράγωνο έχει έναν ουδέτερο δίσκο που δεν ανήκει σε κανέναν.

Ο Μαύρος παίζει πρώτος και η σειρά περνά δεξιόστροφα γύρω από το τραπέζι. Η βασική κίνηση είναι αυτή που ξέρετε: βάλτε έναν δίσκο ώστε να κλείσει μια ευθεία γραμμή άλλων δίσκων ανάμεσα στον εαυτό του και σε έναν δικό σας δίσκο, και γυρίστε κάθε δίσκο αυτής της γραμμής στο χρώμα σας. Η γραμμή μπορεί να ανακατεύει τα χρώματα όλων των αντιπάλων σας, και ένας ουδέτερος δίσκος μέσα της αναστρέφεται όπως κάθε άλλος. Κάθε γραμμή που κλείνετε προς οποιαδήποτε κατεύθυνση αναστρέφεται.

Η μεγάλη αλλαγή αφορά το τι γίνεται όταν δεν μπορείτε να αναστρέψετε τίποτα. Κανείς δεν πασάρει ποτέ. Αν δεν έχετε κίνηση που αναστρέφει, βάζετε δίσκο σε οποιοδήποτε κενό τετράγωνο που αγγίζει δίσκο οποιουδήποτε χρώματος, από πλευρά ή γωνία, και δεν αναστρέφει τίποτα. Έτσι μένει στο παιχνίδι και ένας παίκτης που έχασε όλους τους δίσκους του: απλώς βάζει έναν δίσκο δίπλα στους άλλους και συνεχίζει να παλεύει.

Η παρτίδα τελειώνει όταν κανένα κενό τετράγωνο δεν αγγίζει δίσκο, που κανονικά σημαίνει ότι το ταμπλό είναι γεμάτο. Κερδίζει ο παίκτης με τους περισσότερους δίσκους του χρώματός του, και οι ουδέτεροι δίσκοι δεν μετρούν για κανέναν. Αν δύο ή περισσότεροι παίκτες μοιράζονται τον μεγαλύτερο αριθμό, η παρτίδα είναι ισοπαλία για όλο το τραπέζι.

Τρεις ή τέσσερις παίκτες χρειάζονται χώρο, γι' αυτό η παρτίδα παίζεται στο ταμπλό 8×8 ή 10×10 ή στο Οκτάγωνο. Χωρίς μπλοκαρισμένα τετράγωνα, κάθε παίκτης βάζει τον ίδιο αριθμό δίσκων σε καθένα από αυτά: 20 ή 15 ο καθένας στο 8×8, 32 ή 24 στο 10×10 και 28 ή 21 στο Οκτάγωνο. Το μικρό ταμπλό 6×6 δεν προσφέρεται, επειδή τα 32 κενά τετράγωνά του είναι πολύ λίγα για μοίρασμα και δεν διαιρούνται με το τρία. Με περισσότερους αντιπάλους το παιχνίδι γίνεται θέμα διπλωματίας όσο και τακτικής: μια κίνηση που βοηθά τον παίκτη μετά από εσάς μπορεί να σας κοστίσει περισσότερο από τους δίσκους που αναστρέφει.

Το Ρέβερσι παίζεται από περισσότερα από δύο άτομα σχεδόν από την αρχή. Το 1890 ένα βιβλίο για το Ρέβερσι και το Go Bang από τον συγγραφέα που υπέγραφε ως Berkeley, εκδομένο με την άδεια του Λιούις Γουότερμαν, περιέγραφε το Royal Reversi ως την τελευταία εξέλιξη του παιχνιδιού. Παιζόταν σε ειδικά σχεδιασμένο ταμπλό με κύβους που είχαν διαφορετικά χρώματα στις έδρες τους, από δύο άτομα ή ως παιχνίδι γύρου για τρεις έως έξι. Κάθε κίνηση έπρεπε να γυρίσει τουλάχιστον έναν κύβο, ένας παίκτης που είχε χάσει όλους τους κύβους του μπορούσε να διεκδικήσει έναν κεντρικό κύβο που λεγόταν Jack, και τέσσερις ή έξι παίκτες μπορούσαν επίσης να παίξουν ως δύο πλευρές. Σε αντίθεση με το Ρέβερσι, ένας παίκτης μπορούσε να διαλέξει ποιες από τις περικυκλωμένες σειρές θα γυρίσει.

Η μορφή που παίζεται εδώ είναι πιο κοντά στις πολύχρωμες εκδοχές που πωλούνται ως εμπορικά επιτραπέζια παιχνίδια από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, για δύο έως τέσσερις παίκτες με κομμάτια σε τέσσερα χρώματα. Οι δημοσιευμένοι κανόνες τους βάζουν ένα κομμάτι κάθε χρώματος στο κέντρο όποιος κι αν είναι ο αριθμός παικτών, ζητούν κίνηση που αιχμαλωτίζει όποτε υπάρχει, και αλλιώς επιτρέπουν σε έναν παίκτη να βάλει κομμάτι που αγγίζει οποιοδήποτε κομμάτι στο ταμπλό. Το παιχνίδι προχωρά δεξιόστροφα και τελειώνει όταν γεμίσει το ταμπλό.

Αυτοί οι κανόνες δεν λένε τι γίνεται με το αχρησιμοποίητο κεντρικό χρώμα σε παρτίδα τριών παικτών. Εδώ γίνεται ουδέτερος δίσκος που μπορεί να τον αναστρέψει οποιοσδήποτε, επιλογή αυτού του ιστότοπου. Κάθε περικυκλωμένη γραμμή αναστρέφεται, όπως στο κανονικό Ρέβερσι, και δεν προσφέρεται ομαδικό παιχνίδι.