Σόγκι με χάντικαπ: τι είναι;
Το σόγκι με χάντικαπ (κομαότσι, «αφαιρεμένα κομμάτια») είναι ο τρόπος με τον οποίο δύο παίκτες διαφορετικής δύναμης παίζουν μια δίκαιη παρτίδα σόγκι. Ο ισχυρότερος παίκτης, αυτός που δίνει το χάντικαπ, αφαιρεί μερικά δικά του κομμάτια από το ταμπλό πριν ξεκινήσει η παρτίδα. Όλοι οι άλλοι κανόνες είναι οι κανόνες του κανονικού σόγκι.
Τα χάντικαπ ακολουθούν μια σταθερή κλίμακα, από μία μόνο λόγχη έως δέκα κομμάτια και πέρα από αυτό ως τα τρία πιόνια και τον γυμνό βασιλιά, όπου ο δότης ξεκινά μόνο με τον βασιλιά. Όσο μεγαλύτερη η διαφορά δύναμης, τόσο περισσότερα κομμάτια αφαιρούνται. Ένα κομμάτι που λείπει χάνεται οριστικά, εκτός αν ο δότης πάρει κομμάτι του ίδιου είδους και το ρίξει στο ταμπλό.
Ο δότης παίζει ως Γκότε, η πλευρά στο πάνω μέρος του ταμπλό, και κάνει την πρώτη κίνηση. Αυτή είναι η παραδοσιακή σειρά: η πρώτη κίνηση επιστρέφει λίγο από όσα αφαιρούν τα κομμάτια που λείπουν. Επιλέγετε το χάντικαπ στις ρυθμίσεις τραπεζιού.
Αλλαγές κανόνων
| Κανόνας | Σόγκι: τυπικοί κανόνες | Σόγκι με χάντικαπ |
|---|---|---|
| Αρχική θέση | Σόγκι: τυπικοί κανόνεςΚαι οι δύο πλευρές ξεκινούν με τα ίδια 20 κομμάτια. | Σόγκι με χάντικαπΟ δότης (Γκότε) ξεκινά με μερικά κομμάτια αφαιρεμένα· ο πιο αδύναμος παίκτης (Σέντε) κρατά όλο το σετ. |
| Κομμάτια που αφαιρούνται | Σόγκι: τυπικοί κανόνεςΚανένα. | Σόγκι με χάντικαπΛόγχη (η αριστερή λόγχη του δότη), δεξιά λόγχη, αξιωματικός, πύργος, πύργος και λόγχη, ή δύο κομμάτια (πύργος και αξιωματικός). Από τρία έως δέκα κομμάτια αφαιρούνται διαδοχικά οι λόγχες, οι ίπποι, οι ασημένιοι και οι χρυσοί στρατηγοί. Τρία πιόνια: μόνο ο βασιλιάς στο ταμπλό, με τρία πιόνια στο χέρι. Γυμνός βασιλιάς: ο βασιλιάς μόνος. |
| Πρώτη κίνηση | Σόγκι: τυπικοί κανόνεςΟ Σέντε παίζει πρώτος. | Σόγκι με χάντικαπΟ δότης, που παίζει ως Γκότε, παίζει πρώτος. |
| Πώς κερδίζετε | Σόγκι: τυπικοί κανόνεςΚάντε ματ τον αντίπαλο βασιλιά. | Σόγκι με χάντικαπΤο ίδιο. Τα παρσίματα, οι ρίψεις και η προαγωγή λειτουργούν ακριβώς όπως στο κανονικό σόγκι. |
Ιστορία
Οι παρτίδες με χάντικαπ είναι τόσο παλιές όσο και το επαγγελματικό σόγκι. Την περίοδο Έντο (1603 έως 1868) η διαφορά στον βαθμό δύο παικτών καθόριζε ποιο χάντικαπ έπαιζαν, και τα αρχεία παρτίδων εκείνης της εποχής περιλαμβάνουν πολλές παρτίδες με χάντικαπ ανάμεσα σε δασκάλους και μαθητές τους.
Τα χάντικαπ παραμένουν ο συνηθισμένος τρόπος με τον οποίο διδάσκει ένας επαγγελματίας. Σε μια εκπαιδευτική παρτίδα (σιντό σόγκι) ο επαγγελματίας δίνει χάντικαπ ανάλογο με τη δύναμη του μαθητή, και τα κλασικά ανοίγματα με χάντικαπ έχουν τη δική τους θεωρία. Οι παίκτες των λεσχών χρησιμοποιούν την ίδια κλίμακα για να εξασφαλίζουν ο ένας στον άλλον μια στενή παρτίδα.