Φιδάκι με αναπήδηση

Στο κλασικό παιχνίδι εδώ πρέπει να σταματήσετε στο τελευταίο τετράγωνο με ακριβή ρίψη, και μια ρίψη που θα πήγαινε το πιόνι σας πιο πέρα χάνεται: το πιόνι μένει στη θέση του. Με την αναπήδηση η ρίψη παίζεται πάντα. Το πιόνι μετρά προς τα εμπρός ως το τελευταίο τετράγωνο και μετά μετρά προς τα πίσω, κατεβαίνοντας το ταμπλό, όσα τετράγωνα περισσεύουν.

Στο κλασικό ταμπλό, ένα πιόνι στο 97 που φέρνει 5 προχωρά τρία τετράγωνα ως το 100 και δύο πίσω, και σταματά στο 98. Το τετράγωνο όπου καταλήγει μετά την αναπήδηση μετρά ως στάση: αν εκεί ξεκινά σκάλα, το πιόνι την ανεβαίνει, κι αν εκεί είναι κεφάλι φιδιού, το πιόνι κατεβαίνει. Στο κλασικό ταμπλό περιμένουν φίδια στο 92, στο 95 και στο 99, οπότε μια αναπήδηση μπορεί να κοστίσει.

Κερδίζετε και πάλι μόνο αν σταματήσετε στο τελευταίο τετράγωνο με ακριβή ρίψη. Μια εξάρα που αναπηδά δίνει και πάλι νέα ρίψη σύμφωνα με τους κανόνες για τις εξάρες, και η αναπήδηση λειτουργεί σε κάθε μέγεθος ταμπλό.

Οι κανόνες για το τέλος της κούρσας διαφέρουν από έκδοση σε έκδοση. Σε ορισμένες παραλλαγές ο παίκτης πρέπει να φέρει τον ακριβή αριθμό για να φτάσει στο τελευταίο τετράγωνο και, ανάλογα με την παραλλαγή, μια πολύ μεγάλη ρίψη είτε αφήνει το πιόνι στη θέση του είτε το πηγαίνει πέρα από το τελευταίο τετράγωνο και πάλι πίσω: για παράδειγμα, τρία τετράγωνα μπροστά και μετά δύο πίσω.

Το κλασικό παιχνίδι εδώ χρησιμοποιεί τον πρώτο από αυτούς τους κανόνες. Η αναπήδηση προσθέτει τον δεύτερο, ώστε κάθε ρίψη να κινεί το πιόνι και τα τελευταία τετράγωνα να γίνονται ένα στοίχημα από μόνα τους.