Papiervoetbal op een groot veld

Het standaardveld heeft hier 9 punten in de breedte en 13 in de lengte, een veld van 8 × 12 hokjes. In deze variant speel je in plaats daarvan op 11 × 15 punten, een veld van 10 × 14 hokjes, gekozen als veldgrootte in de tafelinstellingen. Al het andere blijft hetzelfde: de bal begint op de middenstip, elke zet trekt een lijn naar een van de acht naburige punten, landen op een punt dat al door een lijn of een muur geraakt wordt, levert een extra zet op, en de doelen zijn 2 hokjes breed in het midden van de korte zijden.

De bal begint zeven stappen van elke doellijn en vijf van elke zijmuur, en het veld heeft 140 hokjes in plaats van 96. Het midden blijft langer schoon, dus stuiters zijn zeldzamer in de opening en het spel wordt meer beslist door langzaam manoeuvreren dan door vroege stuiterketens. Partijen duren langer, en er is meer ruimte om een val te zetten of eruit te lopen.

Papiervoetbal is een spel met potlood en papier dat op ruitjespapier getekend wordt, in Polen bekend als piłkarzyki en daar populair onder scholieren en studenten. Een Poolse spellensite maakte het in 2004 online speelbaar. De regels hebben de grootte van het veld nooit vastgelegd: 8 × 10 hokjes is een van de gangbaardere groottes, en de enige algemene eis is dat beide zijden een even aantal hokjes moeten hebben, zodat er een middenpunt is voor de aftrap.

Grotere velden horen er al lang bij. De Russische variant wordt meestal op een veel groter veld gespeeld, en er is een Poolse versie op een veld van bijvoorbeeld 16 × 20 hokjes. Die versies veranderen ook andere regels, zoals bredere doelen of geen stuiters. Het veld van 10 × 14 hier houdt elke regel van het standaardspel en verandert alleen de grootte.