Wat is Wedstrijdbridge?
Het standaardspel hier is rubberbridge: de koppels spelen spel na spel tot één kant twee manches heeft gewonnen, en goede kaarten leveren veel punten op. Wedstrijdbridge, ook duplicate genoemd, laat de bieding en het afspel precies zoals ze zijn, maar elk spel is een genummerd spel dat op zichzelf wordt geteld, en het resultaat wordt vergeleken met dat van dezelfde kaarten aan een andere tafel. Een kant met slechte kaarten kan het spel toch winnen door minder te verliezen dan de andere tafel, dus het geluk van de verdeling telt veel minder mee.
Voor de wedstrijd kies je hoeveel spellen je speelt: 4, 8 of 16; standaard zijn het er 8. Noord geeft spel 1, Oost spel 2, Zuid spel 3 en West spel 4, en dan begint de cyclus opnieuw. De kwetsbaarheid hangt af van het spelnummer, volgens de cyclus die clubs gebruiken: in spel 1 is niemand kwetsbaar, in spel 2 Noord-Zuid, in spel 3 Oost-West en in spel 4 beide kanten; de spellen 5 tot 16 schuiven dat patroon elke vier spellen één plaats op, zodat over zestien spellen elke kant in acht spellen kwetsbaar is.
De telling volgt de wedstrijdtabellen. Slagpunten, overslagen, slempremies, downslagen en gedoubleerde of geredoubleerde contracten tellen zoals in het standaardspel. Er is geen rubber en niets gaat mee naar het volgende spel: een gemaakt contract krijgt een premie van 50 voor een deelscore, of 300 voor een manche, 500 als de spelende kant kwetsbaar is. Honneurs worden niet geteld, net als in het standaardspel. Passen alle vier spelers, dan levert het spel niets op en wordt het volgende spel gegeven.
Hier zit maar één tafel met spelers, dus de tweede tafel wordt door bots gespeeld. Ze hebben dezelfde vier handen, en net als in een wedstrijd tussen twee viertallen zitten de teamgenoten van elk koppel daar andersom: de bots die jouw kaarten spelen, staan voor de teamgenoten van je tegenstanders. Het verschil tussen de Noord-Zuidscores aan beide tafels wordt omgerekend naar IMP’s (international match points) volgens de standaardschaal: 0 voor een verschil tot 10 punten, 1 voor 20 tot 40, 2 voor 50 tot 80, en zo verder tot 24 voor 4000 of meer. De IMP’s gaan naar Noord-Zuid als zij aan jouw tafel meer scoorden dan de bots met hun kaarten aan de tweede tafel, en anders naar Oost-West. Na het laatste spel wint het team met de meeste IMP’s de wedstrijd; bij gelijke totalen is het gelijkspel.
De bots aan de tweede tafel zijn eenvoudig. De bot van elk koppel bekijkt zijn twee handen samen en kiest één contract, de sterkere kant speelt, de andere kant past en niemand doubleert, dus daar wordt een spel nooit rondgepast. In het afspel ziet elke bot alleen zijn eigen hand, de blinde en de gespeelde kaarten. Over veel willekeurige verdelingen maken ze ongeveer 69 procent van de contracten die ze spelen, ver onder perfect spel, dus een goed resultaat tegen hen is een vrijblijvende vergelijking en geen echte viertallenwedstrijd. Dezelfde kaarten geven altijd hetzelfde resultaat aan de tweede tafel, en dat resultaat wordt met het spel opgeslagen, zodat een herhaling beide tafels precies laat zien zoals ze waren.
Regelwijzigingen
| Regel | Gewoon Bridge | Wedstrijdbridge |
|---|---|---|
| Lengte van een wedstrijd | Gewoon BridgeEen rubber: er wordt gespeeld tot één kant twee manches heeft gewonnen. | WedstrijdbridgeEen vast aantal genummerde spellen: 4, 8 of 16, gekozen voor de wedstrijd; standaard 8. |
| Kwetsbaarheid | Gewoon BridgeAan het begin is niemand kwetsbaar; een kant wordt kwetsbaar zodra hij een manche wint. | WedstrijdbridgeVast per spelnummer: niemand in spel 1, Noord-Zuid in spel 2, Oost-West in spel 3, allen in spel 4, en daarna de standaardcyclus tot spel 16. |
| Een rondgepast spel | Gewoon BridgeNiemand scoort en de volgende speler geeft. | WedstrijdbridgeHet spel levert aan jouw tafel niets op, telt toch als een van de spellen en wordt vergeleken met de tweede tafel. |
| Deelscores | Gewoon BridgeSlagpunten onder de streep tellen op van spel tot spel tot een kant 100 haalt en een manche maakt. | WedstrijdbridgeElk spel wordt apart geteld: een deelscore levert zijn slagpunten plus een premie van 50 op, en niets gaat mee. |
| Premie voor een manche | Gewoon BridgeGeen voor één manche. De kant die de rubber wint, scoort 700, of 500 als de andere kant ook een manche heeft gewonnen. | WedstrijdbridgeElke gemaakte manche levert meteen 300 op, of 500 als de spelende kant kwetsbaar is. Er is geen rubberpremie. |
| Wat een spel waard is | Gewoon BridgeZijn punten, opgeteld bij het totaal van de kant. | WedstrijdbridgeHet verschil tussen de Noord-Zuidscore aan jouw tafel en de score van bots die dezelfde kaarten aan een tweede tafel spelen, met de windrichtingen omgedraaid zoals in een viertallenwedstrijd. |
| IMP’s | Gewoon BridgeNiet gebruikt. | WedstrijdbridgeHet verschil van elk spel wordt volgens de standaardschaal omgerekend naar 0 tot 24 IMP’s, voor het team dat er beter op uitkwam. |
| Wie wint | Gewoon BridgeDe kant die twee manches wint, wint de rubber. | WedstrijdbridgeNa het laatste spel het team met de meeste IMP’s: Noord-Zuid of Oost-West. Bij gelijke totalen is het gelijkspel. |
| Spelers | Gewoon BridgeVier in twee koppels; met twee spelers speelt de tafel een versie voor twee. | WedstrijdbridgePrecies vier, Noord-Zuid tegen Oost-West. Een tafel van twee speelt altijd het spel voor twee, geteld als rubber. |
Geschiedenis
Het idee van duplicate is ouder dan bridge. Het begon bij whist, waar dezelfde spellen aan een andere tafel opnieuw werden gespeeld om de rol van geluk te verkleinen. Een whistwedstrijd die in 1857 werd georganiseerd door Henry Jones, de kaartspelschrijver die bekendstond als Cavendish, wilde laten zien hoeveel dat het geluk van de kaarten verminderde en de betere spelers liet winnen. Het vroege duplicate whist was traag en fouten waren snel gemaakt. Toen de houders die elke hand van tafel naar tafel intact houden, nu borden genoemd, sterk verbeterd waren, verspreidde het spel zich, en in de jaren 1890 werd het op grote schaal gespeeld. Toen contractbridge whist verdrong, nam wedstrijdbridge de plaats in van duplicate whist.
Clubs en toernooien spelen nu volgens een gemeenschappelijke code, de spelregels voor wedstrijdbridge, uitgegeven door de internationale bond voor het spel en zijn nationale leden. De spelregels leggen de gever en kwetsbaarheid vast die op elk van de borden 1 tot 16 staan, de wedstrijdtelling en de IMP-schaal. De schaal die hier wordt gebruikt, is die van de herziening van 1962, die nog steeds in de spelregels staat.
In een viertallenwedstrijd splitst elk team van vier zich in twee paren die aan twee tafels in tegengestelde richtingen zitten, zodat beide tafels elk spel spelen en het nettoverschil wordt omgerekend naar IMP’s. De schaal drukt grote verschillen samen, zodat een grote swing minder telt dan zijn ruwe punten. Parenwedstrijden worden meestal in matchpunten geteld; deze pagina speelt de viertallenvorm. Hier wordt het tweede paar van elk team door bots gespeeld, de manier waarop deze site een duplicatevergelijking aan één tafel aanbiedt.