Wat is Koninklijk Spel van Ur met de regels van Bell?
De regels van Bell zijn een oudere reconstructie van het Koninklijk Spel van Ur, gemaakt lang voordat het Babylonische regeltablet werd gelezen. Het bord, de route en de stukken zijn dezelfde als in het standaardspel, maar de dobbelstenen, de rozetten en het ritme van een beurt zijn anders.
Je gooit drie binaire dobbelstenen, elk met twee van de vier punten gemarkeerd, en telt de gemarkeerde punten die naar boven wijzen. Geen gemarkeerde punt geeft 4, één gemarkeerde punt geeft niets en beëindigt je beurt, twee gemarkeerde punten geven 1 en drie geven 5. Elke worp waarmee je zet, levert een nieuwe worp op, dus een beurt kan meerdere zetten duren tot je één gemarkeerde punt gooit.
Een stuk komt alleen op het bord met een worp van 5, die het vijf vakken langs de route brengt, en een geslagen stuk heeft opnieuw een 5 nodig om terug te komen. Rozetten brengen hier geen geluk: een stuk dat erop landt, betaalt een boete in de pot, krijgt geen extra worp en kan daar worden geslagen. Stukken worden uitgespeeld met een exacte worp, en wie als eerste elk stuk uitspeelt, wint het spel en de pot. De tafel houdt bij hoeveel boetes elke speler heeft betaald.
Regelwijzigingen
| Regel | Gewoon Koninklijk Spel van Ur | Koninklijk Spel van Ur met de regels van Bell |
|---|---|---|
| Dobbelstenen | Gewoon Koninklijk Spel van UrVier binaire dobbelstenen; de worp is het aantal gemarkeerde punten boven, 0 tot 4. | Koninklijk Spel van Ur met de regels van BellDrie binaire dobbelstenen. Geen gemarkeerde punt boven geeft 4, één geeft 0, twee geven 1 en drie geven 5. |
| Extra worpen | Gewoon Koninklijk Spel van UrLanden op een rozet levert een nieuwe worp op. | Koninklijk Spel van Ur met de regels van BellElke worp waarmee je zet, 4, 1 of 5, levert een nieuwe worp op. Een worp van 0 beëindigt de beurt. |
| Een stuk binnenbrengen | Gewoon Koninklijk Spel van UrElke worp kan een stuk op het bord brengen, op het vak met dat getal. | Koninklijk Spel van Ur met de regels van BellAlleen een worp van 5, die het stuk naar het vijfde vak van de route brengt, het begin van de middelste rij. |
| Rozetten | Gewoon Koninklijk Spel van UrErop landen levert een nieuwe worp op, en een stuk op een rozet kan niet worden geslagen. | Koninklijk Spel van Ur met de regels van BellErop landen kost een boete in de pot. Rozetten geven geen extra worp en geen bescherming. |
| Slaan | Gewoon Koninklijk Spel van UrLanden op een stuk van de tegenstander stuurt het terug naast het bord, behalve op de middelste rozet. | Koninklijk Spel van Ur met de regels van BellHetzelfde op elk gedeeld vak, rozetten inbegrepen. Het geslagen stuk heeft een 5 nodig om weer binnen te komen. |
| Hoe je wint | Gewoon Koninklijk Spel van UrSpeel als eerste al je stukken uit met een exacte worp. | Koninklijk Spel van Ur met de regels van BellHetzelfde, en de winnaar krijgt ook de pot met boetes. |
| Route en stukken | Gewoon Koninklijk Spel van UrDe route van 14 vakken met zeven stukken; de Masters-route en vijf stukken zijn opties. | Koninklijk Spel van Ur met de regels van BellBells eigen route, dezelfde 14 vakken, met vijf of zeven stukken. De Masters-route wordt niet gebruikt. |
Geschiedenis
R. C. Bell publiceerde volledige regels voor het Koninklijk Spel van Ur in Board and Table Games from Many Civilizations, voor het eerst verschenen in 1960. Zijn spel gebruikt drie binaire dobbelstenen, zoals de viervlakkige dobbelstenen die bij de borden in Ur werden gevonden en waarvan twee van de vier hoeken gemarkeerd zijn, en het wordt om een inzet gespeeld, met de rozetten als vakken om te vermijden.
De regels van Bell omvatten een worpentabel, binnenkomen op een 5 en een boete in een centrale pot voor landen op een rozet. De route die Bell voorstelde, omhoog aan je eigen kant, over de middelste rij en terug naar jouw kant van het kleine blok, is ook de route waar Irving Finkel de voorkeur aan geeft, en het is de route van het standaardspel dat hier wordt gespeeld.
De standaardregels hier zijn die van Finkel, gebaseerd op het spijkerschrifttablet BM 33333B, dat de Babylonische schrijver Itti-Marduk-balāṭu in 177–176 v.Chr. schreef. Finkel bestudeerde het tablet vanaf de jaren 1980 en publiceerde er in 2007 een volledige studie over. De regels van Bell zijn ouder dan dat werk en zijn zonder dat tablet uitgewerkt.