Czym jest Shogi z handicapem?
Shogi z handicapem (komaochi, „usunięte bierki”) to sposób, w jaki dwaj gracze o różnej sile rozgrywają uczciwą partię shogi. Silniejszy gracz, dający handicap, przed partią zdejmuje z planszy część własnych bierek. Wszystkie pozostałe zasady są takie jak w standardowym shogi.
Handicapy tworzą stałą drabinę, od jednej lancy do dziesięciu bierek, a dalej trzy piony i nagi król, gdy dający zaczyna tylko z królem. Im większa różnica siły, tym więcej bierek schodzi z planszy. Brakująca bierka znika na dobre, chyba że dający zbije bierkę tego rodzaju i ją zrzuci.
Dający handicap gra jako Gote, strona u góry planszy, i wykonuje pierwszy ruch. To tradycyjna kolejność: pierwszy ruch oddaje trochę tego, co odbierają brakujące bierki. Handicap wybierasz w konfiguracji stołu.
Zmiany zasad
| Zasada | Shogi (standard) | Shogi z handicapem |
|---|---|---|
| Pozycja początkowa | Shogi (standard)Obie strony zaczynają z tymi samymi 20 bierkami. | Shogi z handicapemDający handicap (Gote) zaczyna bez części bierek; słabszy gracz (Sente) ma pełny komplet. |
| Usunięte bierki | Shogi (standard)Żadne. | Shogi z handicapemLanca (lewa lanca dającego), prawa lanca, goniec, wieża, wieża i lanca albo dwie bierki (wieża i goniec). Od trzech do dziesięciu bierek kolejno schodzą lance, skoczki, srebrne i złote generały. Trzy piony: na planszy tylko król, a w ręce trzy piony. Nagi król: sam król. |
| Pierwszy ruch | Shogi (standard)Pierwszy rusza Sente. | Shogi z handicapemPierwszy rusza dający handicap, grający jako Gote. |
| Jak wygrać | Shogi (standard)Dać mata królowi przeciwnika. | Shogi z handicapemTak samo. Bicie, zrzuty i promocja działają dokładnie jak w standardowym shogi. |
Historia
Partie z handicapem są tak stare jak zawodowe shogi. W okresie Edo (1603–1868) różnica rang dwóch graczy decydowała, z jakim handicapem grają, a zapisy partii z tamtych czasów obejmują wiele partii z handicapem między mistrzami a ich uczniami.
Handicap to wciąż zwykły sposób nauczania przez zawodowców. W partii szkoleniowej (shidō shogi) zawodowiec daje handicap dopasowany do siły ucznia, a klasyczne otwarcia z handicapem mają własną teorię. Gracze klubowi używają tej samej drabiny, by zapewnić sobie wyrównaną partię.