Γκο-φάντασμα

Το Γκο-φάντασμα είναι Γκο με κρυφές πέτρες. Κάθε παίκτης βλέπει μόνο τις δικές του πέτρες· το πραγματικό ταμπλό, με τα δύο χρώματα, το κρατά ένας διαιτητής. Εδώ διαιτητής είναι το ίδιο το τραπέζι. Επιλέγετε ένα σημείο όπως συνήθως, και αν η κίνηση είναι έγκυρη στο πραγματικό ταμπλό, παίζεται. Αν δεν είναι, επειδή το σημείο το καταλαμβάνει ήδη μια πέτρα που δεν βλέπετε ή επειδή η κίνηση θα ήταν αυτοκτονία ή θα παραβίαζε τον κανόνα του κο, ο διαιτητής λέει μόνο ότι η κίνηση δεν είναι έγκυρη, χωρίς να εξηγεί γιατί. Παραμένει η σειρά σας και δοκιμάζετε άλλο σημείο.

Κάθε σημείο που απορρίπτεται σημειώνεται στο ταμπλό σας, κι έτσι σχηματίζετε σιγά σιγά εικόνα για το πού πρέπει να βρίσκονται οι πέτρες του αντιπάλου. Κάθε σημείο μπορεί να δοκιμαστεί μόνο μία φορά ανά γύρο, οπότε κάθε γύρος τελειώνει. Ο αντίπαλός σας μαθαίνει ότι μια απόπειρα απορρίφθηκε, αλλά όχι σε ποιο σημείο. Όταν αιχμαλωτίζονται πέτρες, τα σημεία όπου βρίσκονταν ανακοινώνονται και στους δύο παίκτες, όχι όμως το σημείο της πέτρας που τις αιχμαλώτισε. Ανακοινώνονται επίσης τα πάσο.

Αυτό το τραπέζι ακολουθεί τους κανόνες διαιτησίας του Γκο-φάντασμα στην Ολυμπιάδα Υπολογιστών: ο διαιτητής απαντά μόνο έγκυρη ή μη έγκυρη, οι αιχμαλωσίες ανακοινώνονται, και μετά από δύο συνεχόμενα πάσο αποκαλύπτεται όλο το ταμπλό και μετριέται με βάση την περιοχή (κινεζικοί κανόνες). Το συνηθισμένο ταμπλό είναι 9×9, αλλά λειτουργεί κάθε μέγεθος που προσφέρει το τραπέζι, και το Γκο-φάντασμα συνδυάζεται με πέτρες χάντικαπ, το Γκο αιχμαλωσίας και το τοροειδές ταμπλό.

Μπορείτε να παίξετε online, εναντίον του υπολογιστή ή με έναν φίλο στην ίδια συσκευή. Στην ίδια συσκευή μια κουρτίνα καλύπτει το ταμπλό ανάμεσα στους γύρους, ώστε κάθε παίκτης να βλέπει μόνο τις δικές του πέτρες.

Το Γκο-φάντασμα εφαρμόζει στο Γκο την ιδέα του Kriegspiel, της παραλλαγής του σκακιού όπου κάθε παίκτης βλέπει μόνο τα δικά του κομμάτια και ένας διαιτητής κρατά το πραγματικό ταμπλό και απαντά αν μια κίνηση είναι έγκυρη. Όταν παίζεται πρόσωπο με πρόσωπο, χρειάζεται τρία ταμπλό: ένα για κάθε παίκτη πίσω από ένα παραβάν και ένα για τον διαιτητή.

Το παιχνίδι τράβηξε την προσοχή των ερευνητών του Γκο υπολογιστή τη δεκαετία του 2000, επειδή ένα πρόγραμμα πρέπει να παίζει καλά χωρίς να γνωρίζει τη θέση. Ο Tristan Cazenave περιέγραψε ένα πρόγραμμα Γκο-φάντασμα βασισμένο σε μεθόδους Monte Carlo στη δημοσίευσή του «A Phantom-Go Program», που παρουσιάστηκε στο συνέδριο Advances in Computer Games το 2005. Στη συνέχεια το Γκο-φάντασμα έγινε αγώνισμα της Ολυμπιάδας Υπολογιστών: ο Cazenave και ο Joris Borsboom περιέγραψαν το τουρνουά του 2007 στο Άμστερνταμ, που το κέρδισε το πρόγραμμα του Cazenave, Golois, και το αγώνισμα διεξήχθη ξανά σε επόμενες Ολυμπιάδες.