Halma na planszy 8×8

Halma na planszy 8×8 to gra dwuosobowa zmniejszona do rozmiaru szachownicy. Każdy gracz zaczyna z 10 pionkami w trójkącie z czterech rzędów w swoim rogu: 4, 3, 2 i 1 pole, licząc od rogu na zewnątrz. Oba obozy leżą naprzeciw siebie na długiej przekątnej planszy, a cel jest taki sam jak na pełnej planszy: jako pierwszy zapełnić swoimi pionkami obóz startowy przeciwnika.

Ruchy się nie zmieniają. W swojej turze przesuwasz jeden pionek: albo o jeden krok na wolne sąsiednie pole w dowolnym z ośmiu kierunków, albo serią skoków nad pojedynczymi pionkami dowolnego koloru na wolne pole tuż za nimi. Serię możesz przerwać po dowolnym skoku, a żaden pionek nigdy nie jest zbijany. Pionek, który dotarł do obozu docelowego, może poruszać się w jego obrębie, ale nie może go już opuścić.

Mała plansza zmienia charakter gry. Na początku wolne są tylko 44 pola, więc obie armie spotykają się po kilku ruchach i przez większość partii przeskakują nad sobą nawzajem. Długie serie skoków przez środek pojawiają się wcześnie, każdy pozostawiony pionek jest odskocznią dla przeciwnika, a jeden źle ustawiony pionek może kosztować wyścig. Partie trwają ułamek czasu gry na 16×16, co czyni ten rozmiar dobrym na pierwszą grę i na szybką partię dla każdego.

Halmę wymyślił w 1883 lub 1884 roku George Howard Monks, amerykański chirurg z Harvard Medical School. Inspiracją była angielska gra Hoppity z 1854 roku. Nazwa pochodzi od greckiego słowa oznaczającego skok. Oryginalna plansza ma 16×16 pól, z obozami z 19 pól dla dwóch graczy i z 13 dla czterech.

Mniejsze plansze są od dawna alternatywą dla dwóch graczy: opisy gry w źródłach podają wersje 8×8 i 10×10, obie odpowiednie dla dwóch osób, odpowiednio z 10 i 15 pionkami na gracza. Niektóre strony dodają na tych małych planszach limit ruchów, według którego przegrywa gracz, który nie skończy po ustalonej liczbie ruchów (zwykle 30 na 8×8). Ten limit nie należy do tradycyjnych zasad i nie jest tu stosowany.