Kenara kaçış nedir?
Kenara kaçışta kral tahta kenarındaki herhangi bir kareye ulaştığı anda savunucular kazanır. Köşeler özel rollerini yitirir: herhangi bir taşın durabileceği sıradan kareler olurlar ve artık taş almaya yardım etmezler. Geri kalan her şey standart oyunu izler.
Saldırganların gözetmesi gereken yer çok daha fazladır, çünkü kraldan kenara uzanan her açık hat bir tehdittir. Kralı ilk hamlelerden itibaren kıstırılmış tutmaları gerekir; savunucular ise aynı anda iki hat açmaya çalışır, çünkü bir hat kapatılabilir ama iki hat kapatılamaz. 9×9 tahtada kenara kaçış, modern çevirilerin Linnaeus'un tablut'una getirdiği yorum olan iki taşla alınan kralla doğal olarak eşleşir. Daha büyük tahtalarda saldırganların kralı durdurması çok daha zordur.
Kural değişiklikleri
| Kural | Standart Tablut | Kenara kaçış |
|---|---|---|
| Savunucular nasıl kazanır | Standart TablutKral dört köşeden birine ulaşır. | Kenara kaçışKral tahta kenarındaki herhangi bir kareye ulaşır. |
| Köşe kareleri | Standart TablutYalnızca kral üzerlerinde durabilir. | Kenara kaçışSıradan kareler: her taş üzerlerinde durabilir. |
| Düşman kareler | Standart TablutTaht ve dört köşe, bir rakip taş gibi bir almayı tamamlayabilir. | Kenara kaçışYalnızca taht tamamlayabilir; köşeler sıradan karelerdir. |
| Kralı almak | Standart TablutDört yandan; tahta kenarı ve köşeler yan sayılır. | Kenara kaçışDört yandan, saldırganlar ve tahtla. Kral kenara ulaşınca kazandığı için her zaman kenardan uzakta alınır. |
| Tahtalar ve diğer seçenekler | Standart TablutMasa ayarlarındaki bütün tahtalar ve seçenekler. | Kenara kaçışKenara kaçış, standart kurallarla bütün tahtalarda çalışır. Kopenhag kuralları her zaman köşeye kaçışı kullanır. |
Tarihçe
Carl Linnaeus, tablut'u 1732'de Laponya yolculuğu sırasında, daha sonra Lachesis Lapponica adıyla yayımlanan günlüğüne kaydetti. Günlük 1811'de botanikçi James Edward Smith'in çevirisiyle İngilizce yayımlandığında, tablut kuralları da dahil Latince bölümleri Londra'daki İsveçli tüccar Carl Troilius çevirmişti ve bu çeviride hatalar vardı. Sonraki pek çok kural seti bu çeviriye dayandı.
John C. Ashton (2007), Nicolas Cartier (2011) ve Olli Salmi'nin (2013) Linnaeus'un notlarına ilişkin modern çevirileri, kralın tahta kenarındaki herhangi bir kareye ulaşarak kazandığı kurallar verir. Özellikle büyük tahtalar için pek çok modern tafl kural seti ise köşelere kaçışı korur, çünkü kenara kaçışta savunucuları durdurmak zordur.