Wat is Ruitvormig solitaire?
Ruitvormig solitaire wordt gespeeld op 41 gaten in de vorm van een ruit: de rijen tellen 1, 3, 5, 7, 9, 7, 5, 3 en 1 gaten, zodat het bord boven, onder, links en rechts in een punt uitloopt.
De zetten zijn dezelfde als op het Engelse bord: een pin springt over een aangrenzende pin, langs een rij of een kolom, naar het lege gat erachter, en de overgesprongen pin wordt weggenomen. Je wint als er één pin overblijft.
Met het midden leeg is dit bord onoplosbaar. Hier begint het spel met e3 leeg (kolommen a tot i van links, rijen 1 tot 9 van boven), het gat twee onder de bovenste punt, en van daaruit kan het bord worden leeggespeeld. De laatste pin kan alleen op e1, b4, e4, h4 of e7 eindigen. Met 40 pinnen bij de start is dit een lang spel van 39 sprongen.
Regelwijzigingen
| Regel | Gewoon Solitaire | Ruitvormig solitaire |
|---|---|---|
| Bord | Gewoon Solitaire33 gaten in een kruis op een rooster van 7×7. | Ruitvormig solitaire41 gaten in een ruit op een rooster van 9×9: rijen van 1, 3, 5, 7, 9, 7, 5, 3 en 1. |
| Leeg gat bij de start | Gewoon SolitaireHet middelste gat, met 32 pinnen op het bord. | Ruitvormig solitairee3, twee gaten onder de bovenste punt, met 40 pinnen op het bord. De start vanuit het midden is op dit bord niet oplosbaar. |
| Waar de laatste pin kan eindigen | Gewoon SolitaireAlleen in het midden (d4) of in het middelste gat van de buitenrand van een arm (d1, a4, g4, d7). | Ruitvormig solitaireAlleen op e1 (de bovenste punt), b4, e4, h4 of e7. |
| Sprongen in een oplossing | Gewoon Solitaire31. | Ruitvormig solitaire39. |
| Eindigen in het begingat | Gewoon SolitaireBeschikbaar als optie: de laatste pin moet in het midden eindigen. | Ruitvormig solitaireNiet beschikbaar: op dit bord kan de laatste pin nooit eindigen in het gat dat bij de start leeg was, vanuit welke start ook. |
Geschiedenis
De ruit van 41 gaten is een van de bordvormen die in moderne beschrijvingen van het spel naast het Engelse kruis, het Franse bord van 37 gaten en het bord van 45 gaten van Wiegleb worden getoond.
De moeilijkheid met de start vanuit het midden komt voort uit positieklassen, het telargument dat N. G. de Bruijn in 1972 uiteenzette en dat ook in Winning Ways for your Mathematical Plays van Elwyn Berlekamp, John Conway en Richard Guy (1982) staat: elke sprong laat bepaalde tellingen langs de diagonalen van het bord ongewijzigd, en op de ruit sluiten die tellingen één laatste pin vanuit de start in het midden uit, en ook dat de laatste pin eindigt waar het lege gat begon, vanuit welke start ook.