Wat is Koning geslagen door twee?
In deze variant is de koning zwakker. Buiten de troon wordt hij geslagen zoals elk ander stuk: tussen twee aanvallers aan tegenoverliggende kanten, of tussen een aanvaller en een hoek, als de zet van een aanvaller de val dichtklapt. Op de troon zijn nog steeds aanvallers aan alle vier de kanten nodig, en op een veld naast de troon drie aanvallers met de troon als vierde kant.
De koning kan niet meer vrijmoedig tussen de aanvallers door wandelen, en de verdedigers moeten hem begeleiden. Omdat een verdwaalde koning snel verloren is, wordt deze regel vaak gecombineerd met ontsnappen via de rand; samen geven ze de lezing van Linnaeus' tablut uit de moderne vertalingen.
Regelwijzigingen
| Regel | Gewoon Tablut | Koning geslagen door twee |
|---|---|---|
| De koning slaan buiten de troon | Gewoon TablutAanvallers aan alle vier de kanten; de bordrand en de hoeken tellen als kanten. | Koning geslagen door tweeTwee aanvallers aan tegenoverliggende kanten, of een aanvaller en een hoek, als de zet van een aanvaller de val dichtklapt. |
| Op of naast de troon | Gewoon TablutVier aanvallers op de troon; drie en de troon ernaast. | Koning geslagen door tweeHetzelfde. |
| Borden en andere opties | Gewoon TablutElk bord en elke optie in de tafelinstellingen. | Koning geslagen door tweeKoning geslagen door twee werkt op elk bord met de standaardregels. De Kopenhaagse regels slaan de koning altijd aan vier kanten. |
Geschiedenis
In de aantekeningen van Linnaeus over tablut, in 1732 in Lapland geschreven en uitgegeven als Lachesis Lapponica, wordt de koning geslagen zoals de andere stukken, ingeklemd tussen twee aanvallers, behalve wanneer de troon hem beschermt. De Engelse uitgave van 1811 gaf de regel weer alsof er altijd vier aanvallers nodig waren, en die lezing bepaalde veel latere reconstructies, waaronder de standaardregels die hier gespeeld worden.
De moderne vertalingen van John C. Ashton (2007), Nicolas Cartier (2011) en Olli Salmi (2013) keerden terug naar het slaan door twee.