Czym jest Samba?
Samba to większa i szybsza odmiana canasty, w którą gra się trzema taliami z sześcioma jokerami, razem 162 karty. Każdy ma piętnaście kart i dobiera dwie w każdej turze, więc ręce szybko się zapełniają, a układy szybko rosną. Oprócz zwykłych układów jednej rangi możesz wykładać sekwensy z trzech lub więcej kart jednego koloru, od czwórki do asa, bez dzikich kart. Sekwens z siedmiu kart to samba, warta 1500 punktów, a strona potrzebuje dwóch canast lub samb, w dowolnym połączeniu, zanim może zakończyć.
Stos odrzuconych kart nigdy nie jest zamrożony, ale można go wziąć tylko czystą parą pasującą do wierzchniej karty. Zamiast dobierać, możesz też wziąć samą wierzchnią kartę, gdy przedłuża jeden z sekwensów twojej strony. Gra toczy się do 10 000 punktów.
Tutaj w Sambę grają dwie, trzy lub cztery osoby: czterech gra w dwóch parach, partnerzy naprzeciw siebie, a dwóch lub trzech gra każdy sam. Zasady idą za powszechnie publikowanym opisem gry, z kilkoma uproszczeniami, które dotyczą tak samo ludzi, jak i graczy komputerowych: czerwone trójki wykłada się automatycznie, gracz, który nie może jeszcze zakończyć, zatrzymuje na ręce dwie karty, zamiast pasować z ostatnią, a wzięcie stosu parą zawsze zaczyna nowy układ tej rangi. Jak w standardowej grze, przed zakończeniem możesz zapytać partnera. Równa najwyższa suma na końcu oznacza remis, a gra, która jakimś sposobem dojdzie do 60 rozdań, kończy się w tym miejscu remisem.
Zmiany zasad
| Zasada | Canasta (standard) | Samba |
|---|---|---|
| Karty | Canasta (standard)Dwie talie z czterema jokerami, 108 kart. | SambaTrzy talie z sześcioma jokerami, 162 karty. |
| Rozdanie | Canasta (standard)Po jedenaście kart przy czterech graczach, trzynaście przy trzech i piętnaście przy dwóch. Jedną kartę odkrywa się, by rozpocząć stos odrzuconych kart. | SambaPo piętnaście kart przy każdej liczbie graczy. Jedną kartę odkrywa się, by rozpocząć stos odrzuconych kart. |
| Dobieranie | Canasta (standard)Jedna karta z talii przy czterech graczach. Przy dwóch lub trzech graczach dobierasz dwie, a odrzucasz nadal tylko jedną. | SambaDwie karty z talii przy każdej liczbie graczy, potem jedna odrzucona. |
| Układy jednej rangi | Canasta (standard)Trzy lub więcej kart jednej rangi, z większą liczbą kart naturalnych niż dzikich i najwyżej trzema dzikimi kartami. Układ może rosnąć powyżej siedmiu kart. | SambaTrzy lub więcej kart jednej rangi z najwyżej dwiema dzikimi kartami i co najmniej dwa razy większą liczbą kart naturalnych niż dzikich. Układ może rosnąć powyżej siedmiu kart. |
| Sekwensy | Canasta (standard)Niedozwolone: układ zawsze składa się z kart jednej rangi. | SambaOd trzech do siedmiu kart jednego koloru w nieprzerwanej kolejności, od czwórki do asa, bez dzikich kart. Sekwens kończy się na siedmiu kartach, które tworzą sambę. |
| Branie stosu odrzuconych kart | Canasta (standard)Dwiema kartami z ręki, które tworzą układ z wierzchnią kartą: czystą parą, dopóki stos jest zamrożony (aż twoja strona coś wyłoży albo po odrzuceniu dzikiej karty), w przeciwnym razie wystarczy pasująca karta i dzika karta. Nigdy, gdy na wierzchu leży czarna trójka lub dzika karta. | SambaZawsze czystą parą z ręki pasującą do wierzchniej karty, nigdy, gdy na wierzchu leży dzika karta lub trójka. Para, razem z dodatkowymi kartami tej rangi lub dzikimi kartami dołożonymi z ręki, zaczyna z wierzchnią kartą nowy układ, a reszta stosu trafia na twoją rękę. |
| Branie tylko wierzchniej karty | Canasta (standard)Niemożliwe: dobierasz z talii albo bierzesz cały stos. | SambaZamiast dobierać, możesz wziąć samą wierzchnią kartę, gdy przedłuża jeden z sekwensów twojej strony krótszy niż siedem kart. |
| Pierwsze wyłożenie | Canasta (standard)Co najmniej 15 punktów przy ujemnym wyniku, 50 od 0, 90 od 1500 i 120 od 3000. Wierzchnia karta stosu odrzuconych kart może się do niego wliczać. | SambaCo najmniej 15 punktów przy ujemnym wyniku, 50 od 0, 90 od 1500, 120 od 3000 i 150 od 7000. Aby osiągnąć minimum, można wyłożyć razem kilka układów, także sekwensy, a gdy bierzesz stos, liczą się wierzchnia karta i karty wyłożone razem z nią, ale nie reszta stosu. |
| Trójki | Canasta (standard)Czerwone trójki wykłada się od razu i uzupełnia z talii: po 100, 800 za wszystkie cztery, liczone na minus stronie, która nic nie wyłożyła. Odrzucona czarna trójka nie pozwala następnemu graczowi wziąć stosu. | SambaCzerwone trójki wykłada się i uzupełnia: po 100, 1000 za wszystkie sześć, na plus dla strony, która ma dwie canasty potrzebne do zakończenia, i na minus dla strony, która ich nie ma. Trzy lub więcej czarnych trójek można wyłożyć, ale tylko w turze, w której kończysz. |
| Odrzucanie | Canasta (standard)Dowolna karta oprócz czerwonej trójki. Odrzucona dzika karta zamraża stos. | SambaDowolna karta, także dzikie karty i czarne trójki. Dopóki na wierzchu leży dzika karta lub trójka, nikt nie może wziąć stosu. |
| Zakończenie | Canasta (standard)Twoja strona potrzebuje jednej canasty (dwóch w grze dwuosobowej). Zakończenie daje 100 albo 200, jeśli wyłożysz całą rękę w jednej turze, nie wykładając niczego wcześniej. | SambaTwoja strona potrzebuje dwóch canast lub samb, w dowolnym połączeniu; do tego czasu po wyłożeniu musisz zatrzymać na ręce dwie karty. Zakończenie daje 200. |
| Premie | Canasta (standard)Canasta mieszana 300, czysta canasta 500. | SambaCanasta mieszana 300, czysta canasta 500, samba 1500. |
| Wynik wygrywający | Canasta (standard)5000 punktów (7500 przy trzech graczach). W ustawieniach można zamiast tego wybrać 2500, 5000, 7500 lub 10 000. | Samba10 000 punktów. W ustawieniach można zamiast tego wybrać 2500, 5000 lub 7500. |
Historia
Canastę wymyślono podobno w Montevideo w Urugwaju w 1939 roku, choć niektóre źródła umieszczają jej początki później, w latach 40. Rozprzestrzeniła się w Ameryce Południowej, w 1949 roku trafiła do Stanów Zjednoczonych i stała się jedną z najmodniejszych gier karcianych lat 50.
Samba wyrosła z tej mody. Leksykony gier karcianych opisują ją jako trzytaliową odmianę canasty, w której oprócz układów równych kart dozwolone są sekwensy w jednym kolorze, a katalogi gier datują ją na około 1950 rok; jej twórca nie jest znany. Znana jest też jako Samba-Canasta, a pewna holenderska książka nazywa ją Straat-Canasta. Boliwia, bliska krewna, używa tych samych kart i sekwensów i dodaje canasty złożone wyłącznie z dzikich kart.