Czym jest Pięć kołeczków, osiem kolorów?
Pięć kołeczków, osiem kolorów to większe wydanie Łamacza kodów. Zasady są takie jak w grze standardowej: twórca kodu ustawia kod, łamacz kodu zgaduje, a każda próba daje czarny kołeczek za każdy dobry kolor na dobrym miejscu i biały za każdy dobry kolor na złym miejscu. Kolory mogą się powtarzać w kodzie i w próbach.
Zmienia się wielkość łamigłówki. Kody mają pięć kołeczków i używają ośmiu kolorów: do standardowych sześciu dochodzą różowy i turkusowy. Daje to 32 768 możliwych kodów, około 25 razy więcej niż 1296 w grze standardowej, więc łamacz kodu ma dwanaście prób zamiast dziesięciu. Przy większej liczbie kolorów pierwsze próby mają więcej do wykluczenia, a próba z pięcioma różnymi kolorami wiele mówi o tym, które kolory w ogóle są w kodzie.
Zmiany zasad
| Zasada | Łamacz kodów (standard) | Pięć kołeczków, osiem kolorów |
|---|---|---|
| Długość kodu | Łamacz kodów (standard)4 kołeczki. | Pięć kołeczków, osiem kolorów5 kołeczków. |
| Kolory | Łamacz kodów (standard)6: czerwony, niebieski, zielony, żółty, fioletowy i pomarańczowy. | Pięć kołeczków, osiem kolorów8: sześć standardowych kolorów oraz różowy i turkusowy. |
| Limit prób | Łamacz kodów (standard)10 prób. | Pięć kołeczków, osiem kolorów12 prób. |
| Możliwe kody | Łamacz kodów (standard)1296. | Pięć kołeczków, osiem kolorów32 768. |
| Inne opcje | Łamacz kodów (standard)Powtórzenia kolorów dozwolone i bez pustych pól. | Pięć kołeczków, osiem kolorówMożna dodać brak powtórzeń i puste pola, a długość kodu, kolory i limit prób wciąż da się zmienić w opcjach. |
Historia
Grę planszową z kolorowymi kołeczkami wymyślił w 1970 roku Mordecai Meirowitz, izraelski naczelnik poczty i specjalista od telekomunikacji, a w sprzedaży pojawiła się w latach 1971 i 1972 w wersji z czterema otworami i sześcioma kolorami. Większe wydanie z pięcioma otworami i ośmioma kolorami ukazało się w 1972 roku i od tamtej pory sprzedawano je pod różnymi nazwami.
Gra standardowa była przedmiotem wczesnego badania komputerowego: w 1976 roku Donald Knuth wykazał, że łamacz kodu zawsze może znaleźć kod z czterech kołeczków i sześciu kolorów w pięciu próbach lub mniej. Większe wydanie jest znacznie trudniejsze do przeszukania ręcznie, dlatego dostaje tu więcej prób.