Czym jest Go drużynowe?
Go drużynowe to go dla czterech graczy w dwóch parach, po japońsku nazywane rengo. Każda para gra jednym kolorem, więc dwóch graczy dzieli czarne kamienie, a dwóch białe, i para razem wygrywa albo przegrywa.
Czterech graczy rusza się w ustalonej kolejności: Czarne 1, Białe 1, Czarne 2, Białe 2, a potem znowu Czarne 1. Na planszy kolory nadal się przeplatają jak w każdej partii go, ale każdy gracz rusza się tylko co czwartą turę, a kamień, który następnie zagra twój partner, może nie być tym, o którym myślałeś. Partnerom nie wolno omawiać ruchów ani dawać sobie znaków, więc każdy gracz musi odczytać plan partnera z samych kamieni. Stół nie może tego sprawdzić, więc to sprawa graczy.
Wszystkie inne zasady to zasady zwykłego go: bicie, samobójstwo, ko, pasowanie, liczenie punktów i komi działają jak zwykle, a rozmiar planszy, sposób liczenia, komi, zasadę ko, kamienie handicapowe, go do pierwszego bicia i planszę toroidalną można wybrać. Phantom Go nie jest dostępne przy czterech graczach.
Online czterech graczy spotyka się przy jednym stole, a komputer może zająć każde wolne miejsce. Z komputerem grasz na jednym miejscu, a komputer gra za twojego partnera i obu przeciwników. Na jednym urządzeniu cztery osoby na zmianę podchodzą do planszy.
Zmiany zasad
| Zasada | Go (standard) | Go drużynowe |
|---|---|---|
| Gracze | Go (standard)Dwóch graczy, czarne i białe. | Go drużynoweCzterech graczy w dwóch parach. Czarne 1 i Czarne 2 dzielą czarne kamienie, Białe 1 i Białe 2 białe kamienie, a każda para razem wygrywa albo przegrywa. |
| Kolejność ruchów | Go (standard)Czarne i białe ruszają się na zmianę. | Go drużynoweCzterech graczy rusza się w ustalonej kolejności: Czarne 1, Białe 1, Czarne 2, Białe 2 i od nowa. Na planszy kolory nadal się przeplatają. |
| Rozmowy z partnerem | Go (standard)Nie ma partnera: każdy gracz decyduje sam. | Go drużynoweNiedozwolone: w trakcie partii partnerzy nie mogą omawiać ruchów ani dawać sobie znaków. Stół nie może tego wymusić, więc to sprawa graczy. |
| Kamienie handicapowe | Go (standard)Kamienie handicapowe czarnych stawia się na punktach hoshi, a białe ruszają pierwsze. | Go drużynowePostawienie kamieni handicapowych to tura Czarnych 1, więc pierwszy ruch wykonują Białe 1, a kolejność biegnie dalej od Czarnych 2. |
| Pasowanie i koniec gry | Go (standard)Dwa pasy z rzędu, po jednym każdego gracza, kończą partię. | Go drużynowePas zużywa turę danego gracza w kolejce. Dwa pasy z rzędu, po jednym każdej pary, kończą partię, a plansza zostaje policzona. |
| Poddanie, czas i wyjście | Go (standard)Gracz, który się poddaje, przekracza czas lub wychodzi, przegrywa partię. | Go drużynowePartnerzy dzielą jeden zegar, więc czas zużyty przez jednego przepada dla obu. Jeśli któryś z partnerów się podda, przekroczy czas pary lub wyjdzie, przegrywa cała para. |
| Jak wygrać | Go (standard)Mieć więcej punktów niż przeciwnik, gdy obaj gracze spasują. | Go drużynowePara z większą liczbą punktów wygrywa razem; punkty liczy się według tych samych zasad i z tym samym komi dla białych co w zwykłym go. |
| Inne opcje | Go (standard)Można wybrać rozmiar planszy, liczenie punktów, komi, zasadę ko i handicap, a także go do pierwszego bicia, planszę toroidalną i Phantom Go. | Go drużynoweKażda opcja łączy się z czterema graczami poza Phantom Go, które jest wyłączane, gdy tylko stół zostanie ustawiony dla dwóch par. |
Historia
Go, w które drużyny grają na jednej planszy, po japońsku nazywa się rengo: dwie strony złożone z dwóch lub więcej graczy dzielą każda jeden kolor, a członkowie każdej strony ruszają się w ustalonej kolejności. Ogólna forma nie ogranicza, kto może grać razem.
Najbardziej znaną formą jest dziś gra mieszanych par, z których każda składa się z kobiety i mężczyzny. Wymyślił ją w Japonii Hisao Taki, który w grudniu 1990 roku zainicjował w Tokio międzynarodowe amatorskie mistrzostwa mieszanych par. Mistrzostwa odbywają się regularnie od tamtej pory, a w 2008 roku rozegrano je w ramach World Mind Sports Games w Pekinie. Mieszane pary były też jedną z trzech konkurencji go na Igrzyskach Azjatyckich 2010 w Kantonie, gdzie złoty medal zdobyli Park Jeong-hwan i Lee Seul-a z Korei Południowej.
Zasady turniejowe dla mieszanych par ustalają kolejność gry: pierwszy gracz czarnych, pierwszy gracz białych, drugi gracz czarnych, drugi gracz białych; zabraniają partnerom porozumiewania się; a w partiach z handicapem każą pierwszemu graczowi czarnych stawiać kamienie, tak aby pierwszy ruch wykonał pierwszy gracz białych. Ten stół stosuje tę kolejność i te zasady, ale pary może utworzyć dowolna czwórka graczy.