Hnefatafl 11×11

To tafl na większej planszy 11×11, rozgrywany według tych samych zasad co standardowa gra. Tron jest pośrodku, a w każdym rogu jest specjalne pole. Król zaczyna na tronie z dwunastoma obrońcami ustawionymi wokół niego w romb, a 24 atakujących stoi w kształcie litery T po sześciu przy każdej krawędzi.

Zaczynają atakujący, każdy pionek porusza się jak wieża, pionki są zbijane między dwoma przeciwnikami albo przeciwnikiem i tronem lub rogiem, a król wygrywa, docierając do rogu. Król jest zbijany z czterech stron: przez czterech atakujących na tronie, przez trzech i tron obok niego, a gdzie indziej przez atakujących, przy czym krawędź planszy lub róg liczy się jako strona.

Król ma dalej do przejścia, a atakujący więcej terenu do pokrycia, więc partie są dłuższe i bardziej strategiczne niż na 9×9. Zasady turniejowe na tej planszy opisuje strona Hnefatafl kopenhaski.

Hnefatafl to staronordycka nazwa gry. Zachowały się plansze różnych rozmiarów: H. J. R. Murray podaje, że plansza z pochówku łodziowego w Gokstad w Norwegii miała 13×13 pól, a planszę 11×11 z XII wieku znaleziono w pobliżu Trondheim. W 1587 roku Walijczyk Robert ap Ifan opisał planszę 11×11 do tawlbwrdd, walijskiej odmiany tej gry.

Żadne nordyckie zasady się nie zachowały. Współczesny hnefatafl wychodzi od zasad tabluta, które Linneusz zapisał w 1732 roku i które Murray w 1913 roku uznał za odmianę hnefatafl. David Brown stworzył w 1980 roku rekonstrukcję na 11×11, a później w internecie rozpowszechniła się wersja z uzbrojonym królem uciekającym do rogu; zasady stosowane tutaj są tego rodzaju. Wyrosły z niej zasady turniejowe z Fetlar i z Kopenhagi.