Wat is Vijf pinnen, acht kleuren?
Vijf pinnen, acht kleuren is de grotere editie van Codekraker. De regels zijn die van het standaardspel: de codemaker zet een code, de codekraker gokt, en elke gok levert een zwarte pin op voor elke goede kleur op de goede plek en een witte pin voor elke goede kleur op de verkeerde plek. Kleuren mogen terugkomen in de code en in de gokken.
Wat verandert, is de omvang van de puzzel. Codes zijn vijf pinnen lang en gebruiken acht kleuren: roze en cyaan komen bij de standaard zes. Dat geeft 32.768 mogelijke codes, ongeveer 25 keer zoveel als de 1.296 van het standaardspel, dus de codekraker krijgt twaalf pogingen in plaats van tien. Met meer kleuren dan in het standaardspel hebben de eerste gokken meer uit te sluiten, en een gok met vijf verschillende kleuren vertelt je veel over welke kleuren überhaupt in de code zitten.
Regelwijzigingen
| Regel | Gewoon Codekraker | Vijf pinnen, acht kleuren |
|---|---|---|
| Codelengte | Gewoon Codekraker4 pinnen. | Vijf pinnen, acht kleuren5 pinnen. |
| Kleuren | Gewoon Codekraker6: rood, blauw, groen, geel, paars en oranje. | Vijf pinnen, acht kleuren8: de zes standaardkleuren plus roze en cyaan. |
| Limiet aan pogingen | Gewoon Codekraker10 pogingen. | Vijf pinnen, acht kleuren12 pogingen. |
| Mogelijke codes | Gewoon Codekraker1.296. | Vijf pinnen, acht kleuren32.768. |
| Andere opties | Gewoon CodekrakerHerhaalde kleuren toegestaan en geen lege gaatjes. | Vijf pinnen, acht kleurenGeen herhalingen en lege gaatjes zijn erbij te zetten, en codelengte, kleuren en limiet aan pogingen zijn in de opties nog steeds te wijzigen. |
Geschiedenis
Het bordspel met gekleurde pinnen werd in 1970 bedacht door Mordecai Meirowitz, een Israëlische postmeester en telecommunicatiedeskundige, en werd in 1971 en 1972 voor het eerst verkocht met vier gaatjes en zes kleuren. Een grotere editie met vijf gaatjes en acht kleuren volgde in 1972 en is sindsdien onder verschillende namen verkocht.
Het standaardspel was het onderwerp van een vroege computerstudie: in 1976 liet Donald Knuth zien dat de codekraker de code van vier pinnen en zes kleuren altijd in vijf gokken of minder kan vinden. De grotere editie is met de hand veel moeilijker te doorzoeken, en daarom krijgt die hier meer pogingen.